11/03/2009

Issız Adam Sonrası Psikolojisi Belki De..

Ucuzdu - Herşey kadar, herkes kadar..
Birşeyleri anlatmak için gündoğumuna ihtiyacı yoktu. Nasılsa zaman gelir geçerdi. Güneşin hangi yönden doğduğu, nerede battığı da pek umrunda değildi. Nasılsa o da birşekilde doğar ve batardı. Hayat basitti. İnsanlar ya "iyi"ydi ya "kötü". Zor olanı bir türlü bulamazdı. Eksik olan birşeyler vardı. Hep eksik..
En çok alacakaranlıkta severdi o ucuz dairenin balkonunu.. En çok alacakaranlıkta üşürken ısıtırdı gözyaşları onu.. Herşey aynıydı. Oysa değişmesi için ne kadar çok çabalamıştı.. Nerelerdeydi mutluluk? Kimlerin masasına meze olmakla meşguldü şu sıra.. Sevdiği bir şarkı geldi sonra aklına, " Saçlarımda nefesin yerine yağmur.. Dudağımda dudağın yerine yağmur.. " Sesi bile kendine yabancı, kendine ters..
Ucuz bi şarap gibi.. Kendine uzak, yorgun ve buruk..
Uzak - Herşeye, herkese..
Yorgundu - Herşeyden, herkesden..
Buruktu - Herşeyiyle, herkese..
Hayat kadar acımasız değil diyordu.. Hayat kadar dert değil..
Hepsinden uzaktı bir süredir, geri dönme korkusu bundandı..
Yapamazdı, yapmamalıydı.. Hiçkimse, hiçbirşey..
O bir adama aitti, yanında mutlu olduğu bir adama, herşeyiyle..
Hazal.

2 yorum:

  1. Hangimiz biliyoruz ki nereye ait olduğumuzu ? Satıp ruhlarımızı insan müsfettelerine sonra da yüzümü kaldırıp göğe dönüyoruz birkaç bağımsız yağmur damlası için. Ama yüzümüze vuran yağmur değil aslında. Tanrının hepimize tükürdükleri ...
    Yine ne güzel anlatmışsın her şeyi ...
    Bunları yazan o yumuşacık ellerini yerim ben senin (:

    YanıtlaSil
  2. Hiçbirimiz bilmiyoruz, hiçbirimiz.
    Bu arada bize ıssız adam yasağı getiriyorum unutturma sakın :) O yumuşacık dediğin ellerin sahibi de seni yer ama :)

    YanıtlaSil